در پاسخ به مطلب آيا شهامت نه گفتن داريد 1؟  مندرج در ماهنامه دام کشت و صنعت127

 چرا بايد براي " نه گفتن" و  اعلام عدم امكان كاشت پانصد ميليون اصله نهال شهامت سنجي كرد و براي  القاء  نظر ناتواني و شنيدن  "کلمه نه  " اصرار ورزيد و بر عكس چرا نباید براي تحقق و اجراي كاشت پانصد ميليون اصله  نهال، هم افزايي فكري ، فني ، اعتباري معمول نكرد !.

باید صورت مسئله هایي نوشت  و براي حل آن تلاش كرد.

1 –احيا و توسعه و اصلاح  جنگل ، مرتع ، بيشه ، بيابان تکلیف قانونی رئیس سازمان در مدیریت منابع طبیعی کشور است

2- ميزان كاشت نهال انجام شده درگذشته نمي تواند مبين توان باشد بلكه گوياي وضعيت كم توجهي در كشوري با اقليم خشك و نيمه خشك كاشت و پوشش كم  جنگلي است.

3 – جهش براي كاشت و تحقق نسبت نرمال پوشش كشور و بهبود سهم سرانه الزامي است.

 حال با طرح سئوالات فوق آيا مي توان گفت به لحاظ نداشتن اعتبار نمي كاريم و بر مبنای کدام مطالعه و چگونه  ظرفیت کاری و پتانسیل سازمان دست کم گرفته شد.

                

پانصد میلیون اصله نهال با همان حساب سر انگشتی شما که قرین به واقعیت است  پانصد هزار هکتار عرصه نیاز دارد که معادل 37/0 درصد  از وسعت  منابع طبیعی کشور است.

اگر اولویت آنچه که در مفهوم بستر سازی لازم به توجه و اجراست با همراهی همه جانبه انجام شود

اگر برحسب برنامه  و طرح و فعالیت وظیفه ها احصا شود و بر مبنای انچه که در قانون افزایش بهره وری نیز هدف قرار داده شده است، تکلیف دولت نیزبه موقع اجرا گردد، این سطح در حدود اهداف کمّی قانون مزبور و آنچه که در قالب معاهدات بین المللی تعهد شده است فقط در بیابان زدایی قابل اجراست.

سطوح قابل احیا و توسعه را احصا کنیم

1 – برابر گزارشات قرین به واقع  تا کنون مساحتی حدود 3 میلیون هکتار از اراضی ملی برای طرح های متفاوت واگذار شده و تعهد 25 درصد فضای سبز 750000 هکتار تعهد مجریان طرح های تولیدی به اجرا در نیامده است.  

2 – تعداد 27404 آبادی در آمار سال 85 به عنوان آبادی های خالی از سکنه در گزارشات آمده است و اگر برای هر یک از آبادی های مذکور 100 هکتار اراضی زراعی و مسکونی و فقط معادل 30 درصد از مساحت این آبادی ها  820000 هکتار را می توانیم برای درختکاری از گونه مثمر و غیر مثمر در برآورد منظور کنیم.

3 – حدود 30 میلیون هکتار از اراضی بیابانی محتاج عملیات کنترل فرسایش و تثبیت شن است

4 – اگر شرح خدمات طرح های مرتعداری چند منظوره تهیه شود و اصلاحات لازم  در دستورالعمل واگذاری طرح ها بعمل آید و فقط حدود 2 درصد از مساحت طرح های مرتعداری در بستر  و حریم و حاشیه دره ها به منظور ایجاد جنگل دره ای با گونه های مثمر و غیر مثمر چند منظوره درختکاری شود مساحتی حدود 1800000 هکتار قابل برآورد است.

5 – اگر فقط برای ایجاد کمر بند سبز برای جنگل های موجود کشور اقدامات احیایی انجام شود  مساحتی پیرامونی 14000000 هکتار جنگل با احتساب کمترین محیط و با عرض 50 متر متر حدود  20 درصد 2800000 هکتار می تواند در قالب ایجاد کمر بند سبز تحت برنامه قرار گیرد.

6 – طول شبکه راههای اصلی و بزرگ راهها و آزاد راهها بیش از 180000 کیلومتر است، اگر تعهد وزارت راه برای جبران خسارت عملیاتی شود با عرض 50 متر  مساحتی معادل 900000 هکتار سطح قابل برآورد کار وجود خواهد داشت.

7 – تعداد 63904 آبادی موجود دارای مسجد ، مدرسه ، گورستان و راه دسترسی هستند اگر سالانه برای کاشت در این اماکن هر روستا و برای زراعت چوب  2000 اصله نهال اختصاص یابد سالانه  63000 هکتار عرصه کار وجود خواهد داشت.

8 – بهره برداری از جنگل کمتر یک میلیون متر مکعب و میزان تولید از محاوط و باغات 4 برابر این میزان است، متوسط حجمی هر درخت تحت  برداشت در حدود  3/0 متر مکعب است و بنابراین برای برداشت حدود 4 میلیون متر مکعب  حدود 15 تا 20 میلیون اصله نهال لازم است.

ظرفیت کاری بیشتری وجود دارد و پتانسیل سازمان بیش از تصور شماست !  ای عزیزی که خود را  هم دانشکده ای رئیس سازمان معرفی کرده اید می باشد.

 قانونگذار تکلیف قانونی را در ماده 15 قانون افزایش بهره وری تعیین و چگونگی اقدام را مشخص کرده است.

ممکن است این ناممکن هم ممکن شود خوب است  آمادگی برای شنیدن  ندای  یاری داشته باشید

برای توسعه فضای سبز و حفاظت از منابع طبیعی همراهی همه دستگاه ها همه اقشار همه آحاد ضرورت دارد و همراهی و همکاری فرهنگ  منابع طبیعی را به فرهنگ عمومی تبدیل می کند.