بسمه تعالی 

تعریف متداول جنگل  

در هیچ یک از قوانین در گذشته جنگل با این نوع تفکیک مورد نیاز جامعه فعلی تعریف نشده است . بلکه فقط  از حیث رویش طبیعی و عدم ایجاد آن بوسیله اشخاص اشاره شده است .

جنگل اجتماعی از انواع گیاهان شامل رستنی های علفی کف جنگل  ، درختچه ها و درختای است و با سایر منابع مخصوصا اراضی جنگلی به میزان موجودی حجمی تفریق شده و این تفریق و تمایز نه ازحیث تنوع زیستی بلکه از حیث نوع و نحوه بهره برداری است .

مجموعه سطوح جنگل ها در کشور دست خورده و آسیب دیده است و دخالت انسان برای احیا و بازسازی و حمایت از منابع جنگلی الزامی و ترک فعالیت احیایی ، موجب به لحاظ عدم امکان قطع بهره برداری های محلی است و  روند تخریب گذشته ادامه خواهد یافت .

از فعالیت احیا و بازسازی درفضای باز  درون جنگل  به  احیا و غنی سازی ، جنگل کاری و .. تعبیر می شود .

از فعالیت احیا و بازسازی در خارج از زون جنگلی به توسعة جنگل و توسعه فضای سبز و ... تعبیر می شود .

اما نکته مهم درچگونگی اعمال تفکیک بین واژه هایی چون درختکاری -  توسعه فضای سبز – جنگل کاری است که اولاً در ایفای وظیفه و ثانیاً در مدیریت بر آن می تواند موجب تفریق و تمایز از هم را فراهم نماید .

فعالیت شهرداری ها با کاشت نهال و درخت و آبیاری آن در تمام سنین رشد توسعه فضای سبز نامیده می شود .

فعالیت  سایر دستگاه ها در کاشت نهال و درخت و آبیاری آن در تمام سنین رشد درخت کاری  نامیده می شود

فعالیت سازمان در  کاشت نهال و درخت و آبیاری آن فقط تا استقرار نهال و ادامه حیات آن  به شکل طبیعی جنگل کاری نامیده می شود .

مهجوریت منابع طبیعی ومدیریت براین منابع در جامعه نشان می دهد ، آحاد جامعه فرقی بین این تعاریف قائل نشوند . و این تفکیک و تمایز نیز به تعاریف قانونی تبدیل نگردد .

هر موجود زنده به یک جامعة بیوتیک و زنده تعلق دارد ، ترک هر موجود زنده و یا انقراض آن در آن جامعه ، به  شرائط استقرار و ادامه حیات و از دست رفتن شرائط زیستی از جمله غذا و امنیت بستگی دارد  تنوع زیستی در هر یک از منابع در هر مکان و توسط هر دستگاه و با هر عنوان محتاج تامین این دو نیاز اولیه است .